ನಾಚಿಕೆ ಗಿಡ ಕಲಿಸಿದ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಪಾಠ

ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಮುನಿ (Mimosa) ಎಂಬ ಪುಟ್ಟ ಗಿಡವಿತ್ತು. ಮಕ್ಕಳು ಇದನ್ನು “ನಾಚಿಕೆ ಗಿಡ” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಯಾರಾದರೂ ಅದರ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ, ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು — ಆ ಗಿಡವು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಭಯದಿಂದಲೋ ಎಂಬಂತೆ ತನ್ನ ಎಲೆಗಳನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.
ಒಂದು ದಿನ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಗುಲಾಬಿ ಹೂವು ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ನಕ್ಕಿತು.
“ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೆ?” ಎಂದು ಗುಲಾಬಿ ಕೇಳಿತು.
“ನನ್ನನ್ನು ನೋಡು. ಏನೇ ಆದರೂ ನಾನು ಎದೆಯುಬ್ಬಿಸಿ ಎತ್ತರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತೇನೆ!” ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ!”
ಅದಕ್ಕೆ ಆ ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಮುನಿ ಗಿಡವು ಮೃದುವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿತು,
“ನಾನು ದೌರ್ಬಲ್ಯದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.”
ದಿನಗಳು ಕಳೆದವು. ತೋಟದೊಳಗೆ ಮೇಕೆಗಳು ಬಂದವು. ಅವು ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಆಕರ್ಷಕ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಬೇಗನೆ ತಿಂದು ಹಾಕಿದವು. ಆದರೆ ಅವು ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಮುನಿ ಗಿಡವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದಾಗ, ಅದು ಮುದುಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, “ಇದು ತಿನ್ನಲು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ” ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದವು.
ಆ ಪುಟ್ಟ ಗಿಡ ಬದುಕುಳಿಯಿತು.
ಆದರೆ ಗುಲಾಬಿ ಗಿಡ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ.
🌟 ಕಥೆಯ ನೀತಿ
* ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ದೌರ್ಬಲ್ಯವಲ್ಲ — ಅದು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ.
* ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯೂ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಯಾಗಬಲ್ಲದು.
* ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಂಘರ್ಷದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವುದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅಪಾಯದಿಂದ ಉಳಿಸುತ್ತದೆ.
* ಆಡಂಬರದ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕಿಂತ, ಮೌನವಾದ ಸಹನೆ ಮತ್ತು ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗುಣ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಈ ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಮುನಿ ಗಿಡದಂತೆ, ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೋರಾಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಇರುವುದು, ನಮ್ಮ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ವಿವೇಕದಿಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವುದೇ ಅತ್ಯಂತ ಜಾಣತನದ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದೆ. 🌿